Operatie Qila

Gister is onze hond Qila geopereerd. Tijdens haar laatste loopsheid voelde ik een klein bultje onder één van haar achterste tepels. Ongeveer zo groot als een doperwtje. Omdat ze toch ingeënt moesten worden, gelijk even bij de dierenarts nagevraagd. Zij gaf aan dat het een melkkliertumor of een ontsteking kon zijn. We moesten even goed in de gaten houden of het weg zou trekken, of juist groter zou worden. Als het zou blijven zitten en/of groter zou worden, zou ze geopereerd moeten worden.

Helaas was dat laatste het geval. Omdat ons geadviseerd werd niet tijdens de loopsheid te laten opereren, maar pas als die goed voorbij is, zaten er nog een paar weken tussen. Het bultje werd ongeveer 5x zo groot in die tijd.

Gisteren was het dan zo ver. Ik mocht er bij blijven terwijl ze Qila in slaap brachten en dat was ook wel fijn. Qila is wel een heel lief hondje, maar als ze pijn heeft vind ze het allemaal niet zo leuk meer. Ze vond het al niets dat ze haar pootje gingen scheren, en toen moest er ook nog een naald in. Ze was het er zo niet mee eens, dat het een bloedbad werd. Gelukkig lukte het wel, het infuus zat er in. Qila werd langzaam in slaap gebracht en zakte weg in mijn armen. Toen kon ik naar huis en afwachten.

Rond 1 uur heb ik gebeld. Ze hebben twee melkklieren verwijderd en de lymfeklieren. De eierstokken zijn ook verwijderd, de baarmoeder zag er nog helemaal schoon uit en hebben ze laten zitten. Het weggenomen weefsel wordt opgestuurd voor onderzoek om te kijken of het goedaardige of kwaadaardige tumoren zijn. Over ongeveer een week krijgen wij daarvan de uitslag. Ze wisten rond 1 uur nog niet wanneer Qila wakker zou worden, ze mocht nog even rustig blijven slapen. Ze zouden mij bellen als ik kon gaan rijden. Rond 3 uur werd ik gebeld, dat Qila haar hoofdje een keer opgetild had en heel rustig aan wakker begon te worden, ik kon gaan rijden. Een half uur later was ik er.

Qila is een heel lief hondje, heel aanhankelijk. Ik zag er eigenlijk nog het meest tegenop dat ze alleen wakker zou worden daar. Qila kennende wordt ze daar heel lawaaierig en onrustig van. Gelukkig vonden ze het geen probleem om mij te bellen als ze wakker begon te worden, zodat ik er bij kon gaan zitten en ze niet alleen zou zijn. In plaats van verder wakker te worden, leek het er op dat Qila juist ontspande toen ik er was en gewoon weer lekker verder ging slapen.

operatieqila1 operatieqila2

Ze had twee gezellige konijnen als buren, die af en toe hun aanwezigheid lieten horen door flink in het hok te stampen. Ik heb er een half uurtje bij gezeten, hoewel ze af en toe haar hoofd omhoog deed, sliep ze verder gewoon door. Daarom hebben ze haar toch nog even een prikje gegeven om wakker te worden, en na wat aanmoediging wilde ze toch wel op haar pootjes gaan staan om naar de auto te lopen .

Thuis aangekomen kroop ze in een hoekje op de bank en ging verder slapen.

operatieqila3

Uit voorzorg hebben wij maar matjes op de bank gelegd, voor het geval ze nog niet goed zou kunnen aangeven wanneer ze zou moeten plassen. Toch niet zo lekker als je bank onder de hondenpies zit. Dan liever een bedplasmatje voor kindjes er onder.

operatieqila4

Normaal slapen onze honden buiten in kennels. Na deze operatie mocht Qila natuurlijk lekker een keertje binnen in huis slapen, en niet buiten in de kou. Afgelopen nacht heb ik bij haar geslapen in de woonkamer. Hoewel we niet echt geslapen hebben. Omdat wij ’s nachts toch niet goed op kunnen letten, haar een “lampenkap” omgedaan. Dat is natuurlijk al niet leuk. En hoewel ze genoeg pijnstillers gekregen heeft, kan ik mij zo voorstellen dat het toch niet lekker is, zo een ritssluiting in je buik. Qila heeft werkelijk de hele nacht liggen piepen. De enige manier waarop ze stil was, was in deze houding:

operatieqila5

Maar dan moest ik wel constant over haar borst krabbelen. Uiteindelijk zijn we zo samen in slaap gevallen en hebben we 2 uurtjes geslapen. Toen werd ze weer heel onrustig en besloot ik even met haar naar buiten te gaan om te kijken of ze moest plassen. Dat was niet het geval, ze wilde juist uit de plassen drinken. Dorst dus. We moesten rustig aan doen met water en we hadden haar maar een paar slokjes laten nemen. Uiteindelijk heb ik om 4 uur de waterbak toch gewoon maar neergezet en Qila laten drinken wat ze wilde. Ze bleef echter onrustig, ik had het vermoeden dat ze gewoon flinke honger had.

Om een uur of 7 weer een rondje gedaan, toen heeft ze wel gepiest en gepoept. Daarna een klein beetje eten gegeven met medicatie er door. Daar had ze wel trek in. Even afgewacht of ze het allemaal goed binnen hield, maar in de loop van de dag heeft ze al een aantal kleine porties eten gehad. En het gaat gelukkig goed. Ze heeft wel echt twee enorme wonden op haar buik. De dierenarts gaf aan dat ze omdat er tumoren en afwijkend weefsel was, toch zeker van wilde zijn dat ze alles wat aangetast was weg had genomen.

operatieqila6

Inmiddels hebben we het rompertje uit gedaan en heeft ze alleen de kap nog op. Dat lijkt ze fijner te vinden. Zonder kap gaat niet, dan wil ze aan de wond likken. Vandaag in ieder geval maar een dagje rustig aan doen. Vannacht mag ze nog een nachtje binnen slapen.

operatieqila7
We wachten dus nog op de uitslag. Als het goedaardige tumoren waren is er niets aan de hand en blijft het hier bij. Als het kwaadaardig is, dan is het hopen dat alles nu weggenomen is. Maar dan nog is het advies waarschijnlijk om alle melkklieren te laten verwijderen. Dat zijn dan nog twee finke operaties (een keer de linkerkant en een keer de rechterkant).  Laten we hopen dat dat niet nodig is!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *